Zondag, 23 oktober 2011Thuis
Na een lange vlucht van 12 uur, de hele dag in Lima lopen, 2 keer met de collectivo en hevig op zoek naar taxi, zijn we nu eindelijk thuis. Nu is het tijd voor de herinneringen, het laten bezinken en het verkondigen van onze avonturen en uiteraard ook de foto's. We hebben in totaal zo'n 4500 foto's geschoten. Kwestie van uitzoeken en dan zet ik ze op het grote boze internet. Tot die tijd even geduld.
Donderdag, 20 oktober 2011Shoppen in Cuzco
Gisteren was het shoppingtime. Met lege rugzakken, gevulde portomonnee en een Hollandse handelsgeest - lees krenterigheid
Na het aanschaffen van de standaard baby alpaca, super baby alpaca en gewone alpaca sjalen, truien, handschoenen, jassen enzovoort kwam de volgende uitdaging: een tas voor Esther. Makkelijk gezegd, maar doe het maar eens. Na 3 markten, verschillende winkeltjes was de conclusie dat praktisch iedereen bij dezelfde groothandelaar inkoopt. Pluspunt is dat we een stuk beter zijn geworden in onderhandelen, helaas door schade en schande. Voor de tas zijn we dus niet geslaagd maar vandaag vliegen we naar Lima, dus nieuwe kansen! Wie weet! Sexy woman
Woensdag was de laatste dag dat we in Cuzco zouden zijn. Niet dat we alles gezien hebben, we zouden met gemak hier nog 3 dagen kunnen rondbrengen. Op het program stond de site wat in de toeristenmond sexy woman heette. Een grote site waar een zigzag-achtige constructie staat ter ere van de god van donder. De wandeling ernaar toe is 20 minuten omhoog over een redelijk pad maar op deze hoogte 3500 meter een stevige wandeling.
Om een goed beeld te krijgen een gids gecharterd en we zijn gaan lopen. Halverwege belanden we in een klas waarvan een grote groep leerlingen, inclusief de lerares met Esther op de foto wilden. Erg grappig! In totaal 3 uur gewandeld en toen vonden we het wel best. Tijd voor lunch! Woensdag, 19 oktober 2011Pisac en terug...
Dinsdag stond in het teken van de markt in Pisac. We waren er al een keer geweest met een tour maar langer dan 10 minuten hadden we niet. Nu zouden we lekker slenteren en shoppen.
De bus naar Pisac was een lokale bus en we zaten voor nog geen 60 eurocent 50 minuten tussen de Peruanen en een Zwitserse. De Zwitserse hadden we al eens eerder ontmoet in Nasca. Na het shoppen zijn we met z'n 3-en gezellig gaan lunchen waarna wij de bus terugpakten. De bus terug zat vol, schoolkinderen, ouderen. De manier van bus pakken is trouwens zwaaien als er een bus aankomt waarna de conducteur uitstapt, liefst terwijl de bus nog narolt en instapt als de bus optrekt. Bij Tambomachay, kleine 10km voor Cuzco zijn we uitgestapt. Dit is namelijk de eerste van de 4 ruines. Cultureel verantwoord zijn we naar Cuzco gelopen. Onderweg nog een lift gekregen van de politie, een kleine regenbui gehad wat gelukkig bij een paar druppels bleef. Hongerig kwamen we aan in Cuzco. We waren in de buurt van een restaurant gespecialiseerd in kippen, Los Toldos en zijn naar binnengestapt. Naief dat ik was bestelde ik een halve kip. Dit bleek net zo groot als een hele Nederlandse kip! Het was lekker maar veel. Ik weet niet wat ze die beesten voeren of wat voor fitness ze die beesten laten doen maar het heeft een goed resultaat. Maandag, 17 oktober 2011Macchu Picchu
We hebben niet veel geslapen, 04:45 gaat de wekker zodat we vroeg aanwezig kunnen zijn. Om 0530 staat er al een rij maar er vertrekken om de 2 minuten bussen dus lang hoeven we niet te wachten.
Er hangt nog nevel rond de toppen van de pieken van Macchu Picchu wat alles een rustig maar mystiek beeld geeft. Na 2 uur met een gids door de site gewandeld te hebben - de site is groot - kunnen we zelf op onderzoek uit. Eerst naar de hangbrug, een kwartier slingeren langs een ravijn over een smal paadje en daarna naar de zonnepoort. Dat blijkt maar liefst een uur wandelen maar we worden beloond met een fantastisch uitzicht. In totaal hebben we 9 uur gewandeld, geklauterd, foto's gemaakt en genoten. Als je in de buurt bent, het is de moeite waard, zeker doen! Stilzitten
Tsja, rustig aan doen is toch niet echt aan ons besteed. Bovendien wat we absoluut wilden doen deze vakantie, is het bezoeken van de oude Inka veste Macchu Picchu. Dus hop, op zoek naar een tour operator. Er zijn er velen, je struikelt er bijna over, de vraag is echter; welke is betrouwbaar? Aan de hand van de lonely planet besluiten we bij eentje naar binnen te lopen. 6 man in een kleine ruimte en wij, 2 gringo's. Het voelt apart maar de man spreekt goed Engels en heeft een aantal opties die goed klinken. We besluiten om 2 dagen te gaan met de trein en een overnachting in Agua Calientes zodat we de volgende ochtend vroeg in Macchu Picchu kunnen zijn.
De volgende dag proberen we te betalen maar de tent is niet open. Vreemd, ze hadden zelf gezegd dat ze vroeg open zouden zijn. Goed, dan maar eerst een beetje cultuur snuiven. Op het grote plein, Plaza del Armas zijn 3 kerken. Uiteraard moet je eerst 25 soles neerleggen, ongeveer 7 euro en dan kun je naar binnen. Wat wel gratis is, zijn de audio-gidsen. Gelukkig in het Engels. Na bijna 1,5 uur komen we eruit en gaan we weer naar de touroperator. Deze is nu wel open. Alleen de goed Engels sprekende is er nog niet en in een prettige mix van Engels en Spaans regelen we alles. Een half uur later hebben we de treintickets en kunnen we de overige biljetten/tickets in de avond ophalen. Met een gerust hart gaan we Cuzco verder verkennen. Onderweg naar Macchu Picchu
De dag begon al goed. De gids stond bij het andere hotel wat dezelfde naam droeg. 45 minuten later dan afgesproken zaten we uiteindelijk toch in de bus en kon de tour naar de Sacred Valley beginnen. De plekken die we bezochten waren interessant maar helaas hadden we nergens veel tijd.. De gids had een strak tijdschema en wij ook. Wij moesten tenslotte de trein van 1636 halen. Jammer want we hadden met gemak uren kunnen dwalen in de ruines.
En nu, nu zitten we in de trein, enkelspoor en op een groot aantal plekken passeren we terugkomende treinen. Het is druk. We meanderen met een rivier in een canyon op ongeveer 3000 meter boven nap. Het uitzicht is mooi dus genoeg getypt, verder met vakantie vieren! Room with a view
De busrit van Puno naar Cusco eindigde in een mooi hoogtepunt, maar. De lonely planet raadde de Inka Epress busmaatschappij aan om mee te reizen naar Cusco. Daarmee zou de reis wel iets langer duren, maar de 4 stops op interessante punten en lunch zouden het een leuke reis maken. Ach, het was niet onaardig, maar praktisch elke bus doet het op deze toeristische manier. Druk dus en stampwerk + onze gids raffelde zijn verhaaltje af. We hebben wel de sixtijnse kapel van Zuid Amerika bewonderd
Aan het einde van de dag waren we in Cusco en onderhandelden we met een taxichauffeur over de prijs om naar het de dag ervoor gereserveerde hotel gebracht te worden. Het is natuurlijk altijd afwachten wat je krijgt, zeker bij de avontuurlijke hotels. Na 10 minuten stopte hij halverwege een steegje en wees ons de trap naar boven. Tsjonge, kan ie nou echt niet even naar boven via een andere route? Steile wandelingen hadden we eigenlijk wel even genoeg van. Toen we de trap opliepen, begrepen we dat dit het straatje is waar het hotel zit en na een klimmetje van 25 meter stonden we voor de deur. Een oud vrouwtje deed open en wenkte ons naar boven, nog meer trappen op. Maar toen ze de kamerdeur opendeed, waren we alle moeite vergeten. Een fantastisch uitzicht over Cusco, waar we vanaf een zitje kunnen genieten. Daarnaast heeft de kamer een keukentje en solar douche. Elke dollar waard, niet eens wtende dat dit ook nog eens de plek zou zijn met het beste ontbijt tot nu toe. Tijd om rustig aan te doen, te genieten van de luxe, de mooie stad en de cultuur. Vrijdag, 14 oktober 2011Bruisend Puno
Ik had al gelezen dat de mensen in Puno graag fanatiek feest vieren en ook wij hadden het geluk om daar iets van mee te krijgen.
's Avonds liepen we de heuvel af om te dineren en kwamen we in het bruisende centrum terecht. Ondanks de kou, het koelt na zonsondergang snel af van 18 naar 5 graden, leek de halve stad te zijn uitgelopen. Een prettige drukte.. Net toen we eindelijk voor een restaurant gekozen hadden en aan ons drankje zaten, hoorden we live muziek door de straten. De fanfare kwam al snel langs ons en daarachter vele uitbundig dansende Punezen, die iedereen uitnodigden om mee te lopen en dansen. Goed om het eten te laten zakken Bootje varen
Ik moet eerst wat rectificeren, want het Titicaca meer is niet degene die het hoogst gelegen is. Op onze weg er naartoe zijn we gestopt bij een nog 400m hoger gelegen meer. Deze werd echter niet bevaren. Maar Wiki kan je vast vertellen welke bevaarbare meren nog hoger gelegen zijn...
De uiterst vriendelijke eigenaar van het hotel gaf ons een kamer met super panorama uitzicht over Puno en het meer. En ook voor onze daginvulling was hij heel behulpzaam en hebben we een dagtour over het meer geboekt. Uitslapen was er weer niet bij; voor 7uur werden we opgehaald. Met de boot zijn we eerst bij de Uros eilanden gestopt. Deze mensen wonen op drijvende eilanden en alles is van een rietsoort gemaakt (behalve hun kleding). Erg toeristisch, maar toch een klein inkijkje kunnen krijgen hoe deze mensen zo (bewust) afgezonderd leven. Daarna vaarden we 3uur verder om Taquile te bezoeken. Een heel mooi eiland dat ineens uit het meer torent. Flinke wandelingen dus! Hier was het ietsjes minder toeristisch, maar duidelijk merkbaar dat ze voornamelijk van toerisme leven; maak je een foto van een kind, komt het geld eisen. De terugvaart werd vooral gebruikt om de vroege uurtjes goed te maken Donderdag, 13 oktober 2011Op hoogte slapen
Deze reis was een aardige test voor onze vatbaarheid voor hoogteziekte. Ookal deden we het redelijk rustig, niet ineens van 0 naar 3000+ hoogtemeters, zoals sommigen, maar toch.
In Arequipa sliepen we op 2360m en toen we daar aankwamen merkte ik dat goed; kortademig, beetje sloom, dronken/kater gevoel. Pfff, als we hierna ineens naar Puno (3830m) zouden gaan, was ik bang dat dat me teveel zou worden. Na 2 dagen acclimatiseren gingen we gelukkig eerst naar de Colca Canyon. De eerste nacht sliepen we in Cabanaconde (3290m), een lager gelegen dorpje bovenaan de kloof. Het viel mij enorm mee, nauwelijks klachten. Patrick had wel een heel klein beetje last van hoofdpijn. De 2e nacht was onder bij de rivier (slechts 2160m); heerlijk! Op onze weg omhoog vanochtend kon je wel merken dat de lucht ijler werd, maar het kon ook zijn dat het uitzicht onze adem benam Woensdag, 12 oktober 2011Wow
Het was eventjes stil, maar niet omdat we geen interessante dingen te melden hadden
De eerste dag deden we het qua wandelen rustig aan, maar zijn we wel zo'n 10x gestopt om bijzondere dieren, planten en rotsformaties te bekijken. Of zoals de gids zei 'to appreciate' condors, lama's en 3 familiesoorten, cactussen en veel meer. Tussendoor gestopt bij een wonderlijk goed buffetrestaurant, waar we allerlei peruviaanse gerechten konden proberen. De 2e dag begonnen we redelijk vroeg aan een afdaling van de kloof van 6 km, 1200 hoogtemeters. Uiteraard een makkie voor berggeit Patrick, maar een kleine horror voor mij. Steil en glad. Lief dat hij is, is hij wel de hele tijd bij mij gebleven Na het eten vroeg naar bed, want de volgende dag was het ontbijt om 5 uur! Maar goed ook, want de weg omhoog konden we nog in de koele schaduw afleggen. Daar kwam de klimgeit wel in mij naar boven en waren we in slechts 2 uurtjes boven De benen waren echter flink misbruikt deze twee dagen, iedereen liep er als oudjes bij en elke trap was een uitdaging. Gelukkig was ook daarin bij deze trip voorzien: we stopten bij een van de vele hotsprings. Oooh, wat was dat lekker zeg! Voordat we daar stopten gingen we nog even naar Cruz del Condor; uiteraard voor die kleine vliegers Zo, dat was een lang verhaal. Nu naar Puno voor het hoogst gelegen binnenmeer. Maandag, 10 oktober 2011Bijna weer onderweg
we zijn nu 2 dagen in Arequipa, bijna te lang
Zondag, 9 oktober 2011Het is vakantie: Arequipa
We zijn nog geen paar uur in Arequipa of we hebben de volgende trip al geboekt. 3 dagen en 2 nachten door de Colca Canyon. Het schijnt fantastisch te zijn en we gaan ook 1 nacht in een tent in de jungle doorbrengen. Spannend! We hebben geboekt bij Colca Trek, aangeraden vanuit de lonely planet en het verhaal klonk goed.
Terug naar nu. We blijven 2 nachten in Arequipa om te rusten, te acclimatiseren, en ook omdat het vakantie is! Het is een grote en mooie stad dus vervelen hoeven we ons niet. We merken trouwens wel dat we op 2600 meter hoogte zitten, bij elke inspanning is het toch bijna hijgen. Eerst 3 verdiepingen opgehijgd maar het was de moeite waard. We hadden een mooi uitzicht over de stad en de zon was aan het ondergaan. Alsof de hemel in vuur en vlam stond. Het was allemaal heeel ergg romantisch. Samen een milkshake gedeeld en genoten. Het is tenslotte vakantie. Zaterdag, 8 oktober 2011Dieper Peru in
Gisteravond eerst Peru zien winnen van Paraguay met voetbal. Altijd leuk, de Peruvianen zijn gepassioneerde voetballiefhebbers en leven erg mee. Groepen op straat, restaurants en cafe's en wanneer er wordt gescoord of een andere noemenswaardige actie plaats vindt neemt het volume ook toe..
Na het voetballen de nachtbus in. We slapen eerste kas, de stoel kan platter en is breder. Hebben niet heel super geslapen, ik kan mijn benen niet goed kwijt. Gelukkig is het maar 8 uur rijden. Nu zitten we op 2600 meter hoogte in Arequipa. We blijven 2 nachten om te wennen aan de hoogte en gaan dan naar de colca canon en dan naar Puno. Landschap is nu mooier, groener geworden. Net guinea pig gegeten en steak van de lama. Smaakte beiden wel lekker. Ik heb verse coca thee, lees heet water met bladeren. Het smaakt!
(Pagina 1 van 43, totaal 632 artikelen)
» volgende pagina
|
Kalender
ZoekenSyndicate This Blog |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||